WIEDZA · ŹRÓDŁA SŁOWNIKA
Pędy epikormiczne, wilki, odrośla i rakowatość pnia (2024)
Cztery pojęcia wyjaśnione w pracy zbiorowej „Inwentaryzowanie drzew i krzewów – propozycja ujednolicenia wymagań”, wydanie 1 (18 sierpnia 2024 r.).
Autorzy materiału: Przemysław Bąbelewski, Marcin Kolasiński, Jarema Andrzej Rabiński, Edyta Rosłon-Szeryńska, Ewa Mariola Zaraś-Januszkiewicz.
Odrośla (pędy epikormiczne)
Odrośla to pędy epikormiczne wyrastające przede wszystkim z szyi korzeniowej lub z korzeni drzew i krzewów, rzadziej z pni. Odrośla nie wyrastają z konarów ani z gałęzi. Odmianą są odrośla korzeniowe. W publikacji autorzy podkreślają, że odrośli nie należy utożsamiać z odrostem.
Pędy epikormiczne
Pędy rozwijające się z pąków epikormicznych, określanych także jako pąki śpiące lub spoczynkowe. W opracowaniu wskazano, że powstają najczęściej po uszkodzeniu korony lub ścięciu pnia, a rzadziej po odsłonięciu korony i zwiększeniu dostępu światła. Autorzy omawiają wśród nich m.in. wilki i odrośla, rozróżniając miejsce wyrastania tych pędów.
Rakowatość pnia (rak strzały)
Wada pierwotna drewna z grupy wad kształtu, polegająca na zniekształceniu pnia lub strzały, najczęściej w postaci zgrubień i narośli, rzadziej ubytków; mogą także występować formy łączące zgrubienie z ubytkiem. W opracowaniu autorzy wiążą powstawanie rakowatości m.in. z grzybami pasożytniczymi, bakteriami i innymi czynnikami biotycznymi oraz rozróżniają postać zamkniętą i otwartą.
Wilki (pędy epikormiczne)
Pędy epikormiczne wyrastające z konarów lub gałęzi drzewa, w sposób charakterystyczny skierowane pionowo w górę. Autorzy wykorzystują miejsce wyrastania wilków do ich odróżnienia od odrośli, które wyrastają głównie z szyi korzeniowej i korzeni, a rzadziej z pnia.
Oryginalny materiał źródłowy: „2024-08-18 INWENTARYZACJE ZADRZEWIENIA – wyd 1.docx”, rozdziały o pędach epikormicznych i opisie pnia drzewa, w tym „RAK, RAK STRZAŁY, RAKOWATOŚĆ PNIA”.. Udostępniono krótkie, źródłowo oparte objaśnienia terminów, a nie cały plik, obrazy ani cytowane w nim opracowania osób trzecich.
Uwagi: Pojęć nie przypisano jednemu konkretnemu współautorowi. Nie powielono przywołanych w dokumencie definicji innych autorów ani niekompletnych fragmentów oznaczonych „UZUPEŁNIĆ”.